COUNT YOUR BLESSINGS ! – Percival Dens

COUNT YOUR BLESSINGS ! – Percival Dens

 “Je hebt gelijk! Een belangrijk punt voor mijn boek is dit ook! De uitgever heb ik binnenkort ook weer op mijn nek want: NO BLOG YET!”. Voor wie het niet weet, ik word geacht mijn tweede boek getiteld Helder Zien af te leveren dit jaar, het had al uit moeten zijn eigenlijk. Om me niet op de huid te zitten maar toch aan te sporen kwam de uitgever op het idee van een wekelijkse blog over mijn writers block. Dan schrijf ik tenminste! Althans, dat was het idee. “Mijn uiterlijke realiteit is de blijkbaar lang gerijpte representatie van een heel oud zelf…de P die het eigenlijk niet meer zo zag zitten toen het met zijn laatste relatie misging en die naar Amsterdam vluchtte, kwaad, teleurgesteld, rancuneus en vooral depressief, ook nog net een beroerte gehad (Zijn ex’s timing was werkelijk fenomenaal) en die eigenlijk totaal geen gat meer zag in de toekomst. Alles wat ik nu op mijn dak krijg is allemaal van, of ontstaan in die tijd.Heel opvallend. Ik wou eigenlijk gewoon dood maar had de ballen niet zelf iets te doen en nu merk ik aan alles wat er op me afkomt hoe erg ik er eigenlijk aan toe was in die tijd. ‘K had innerlijk mijn hele leven én ‘zelf’ al opgedoekt.” Die doodswens had zich nu dan eindelijk gematerialiseerd in een giga chaos in mij leven. Juist nu, nu ik niets liever wil dan leven! “En toch is het best fok moeilijk om je huidige realiteit los te koppelen van je huidige zelf en je huidige keuzes.” Dit klinkt wellicht vreemd maar ik bedoel hier mee dat wat je NU ervaart niet altijd een representatie is van wie je nu bent. Soms is het een representatie van wie je ooit was. Er zit namelijk tijd tussen oorzaak en gevolg. “Vooral de spirit bewaren. Je wilt toch ergens voelen dat het beter gaat als je denkt dat je het beter doet, maar zo werkt deze timing blijkbaar niet.

Als je voor je gevoel goeie en integere keuzes maakt maar je uiterlijke realiteit reflecteert dat niet, dan is dat omdat die realiteit nog in de maak is. Net zoals die shit realiteit van mij nu ook een jaartje of 8 heeft liggen marineren. Ik word blijkbaar getest op mijn vertrouwen, of het er alweer is…nou kweet niet hoor…ik raak soms erg gedemotiveerd van tegenslag juist omdat ik momenteel zo hard knok. Het is een kwestie van mijn ouwe teleurgestelde ik met alles wat er bij hoort tegen de rotsen laten kletteren en met mjn nieuwe ik – die al in de maak is gelukkig – door op het pad dat ik al ben ingeslagen. Zo! Ga er maar aan staan. Opnieuw beginnen, maar dan goed. Hoe zei je ook weer dat je dat doet?” Bovenstaande is uit een (wanhoops)mail aan een bevriende journalist.

Ken je het? Herken je het? En misschien wel nog het belangrijkste: érken je het?

En dan bedoel ik de moraal van mijn verhaal aan hem dat mijn huidige realiteit helemaal geen weergave van mijn huidige zelf is. Het wordt in alle zelfhulpboeken over de wet van intentie netjes weggelaten: het hele fenomeen tussen wat er nú speelt, en waar je op mikt of hoopt en vooral het tijdsverschil daartussen. Dat zoek je zelf maar uit.

Maar het is een belangrijk punt nietwaar? Want hoe hou je de moed er in als alles wat je doet goed is, maar alles wat je ervaart en hebt (nog) ‘fout’ is.

Hoe kom je je tijd dan door, vertrouwend op en gelovend in de positieve kwaliteit, kracht en uitkomsten van je huidige keuzes?

Gelukkig sta ik tegenwoordig op goede voet met de waarheid. Eerlijkheid, in eerst instantie naar mezelf blijkt één van de belangrijkste attributen die je nodig hebt je leven dat je niet beviel te transformeren naar een leven dat bij je ware innerlijk past. Het helpt om je daarbij een aantal zaken te beseffen. Eerlijkheid is gratis, iedereen weet wat het is, je hoeft geen cursus te volgen om er iets over te leren of om het te kunnen begrijpen én het is beschikbaar voor iedereen en nog wel in ruime hoeveelheden: het ligt zo voor het grijpen. Er is zelfs zoveel ongebruikte eerlijkheid beschikbaar, dat we het in tegenstelling tot olie, gas, zoet water, het Amazonewoud en de ozonlaag, nooit op zullen krijgen, hoeveel we er ook van gebruiken. Wat dat betreft een ware ‘limitless source’. En bij het gebruik ervan lijdt niets of niemand schade. Maar er is een probleem, obstakel of challenge bij het verkrijgen en toepassen ervan. Het alter-ego van eerlijkheid heet namelijk geen oneerlijkheid maar heet Angst. Een slechte raadgever weten we, maar we volgen nog steeds toch maar al te graag. Ook een limitless source trouwens, angst, maar deze is niet schadevrij bij gebruik. Hij sloopt eerst vertrouwen, dan geloof en vervolgens alles wat je lief is. Angst isoleert. Ook in je brein. We weten al dat de meeste van onze keuzes uit onbewuste processen uit het brein voortkomen en stel je nu eens voor dat angst (ook) dáár regeert? Kijk om je heen of in jezelf, en naar je leven. Hoeveel ervan is gebaseerd op angst, en hoeveel ervan op wat je werkelijk diep van binnen wenst? Hoe herken je de verschillen? Je kunt het voelen. Waarheid kun je niet herkennen aan het materiaal waarvan iets gemaakt wordt, maar je kunt de oorsprong van het materiaal wel degelijk voelen. Probeer dat maar eens. Kijk naar anderen desnoods, als je het voor jezelf moeilijk vindt: wat voelt echt, en waar voel je angst als oorsprong? Heb je een partner uit angst voor of uit vertrouwen in de toekomst? Heb je een baan uit gebrek aan, of vertrouwen in jezelf? Schaad je het milieu uit angst zelf tekort te komen en wil je niet de eerste of enige zijn die de aarde recht doet, of zorg je voor de aarde en je omgeving uit dankbaarheid voor wat het je dagelijks weer geeft, ongeacht wat anderen doen en wat je tekort komt?

Count your blessings! Dat is één van de misschien wel belangrijkste dingen die je voor jezelf kunt doen om de moed er in te houden op weg naar de resultaten van je nieuwe goede keuzes, en angst wél te leren aanvaarden maar niet te gebruiken als raadgever. Maar wat is het en hoe doe je het?

De uitvoering is simpel: koop een dagboek voor jezelf waarvan de vormgeving je bijzonder aanspreekt. Iets dat je dagelijks bij je kunt en wilt hebben.

Schrijf nu op wat je ware doelen zijn. Niet de materialisatie ervan zoals bij The Secret maar juist de gevoelsmatige kant ervan: wat wil je echt? Soms denk je dat je geld wilt, maar wat je werkelijk wenst is rust. Momenteel ben je namelijk nogal gestresst van de geldzorgen en als die weg zouden zijn zou je de rust hebben waar je zo naar verlangt. The Secret leert je geld te visualiseren. Ik vraag je rust te visualiseren. Hoe voel je je als je innerlijke rust ervaart, waar ben je, wat doe je, met wie? En als je dit voor jezelf visualiseert: blijkt geld daar nu echt een rol in te spelen?

Het is dus niet het geld zelf, of het gebrek eraan, dat je stress bepaalt, het is jouw houding ten opzichte van het gebrek wat bepalend is voor je huidige stress. Begrijp je?

Nu je je (gevoels)doelen weet te formuleren (het gevoel achter een materieel doel) wordt het tijd om die momenten te herkennen in je dagelijks leven, hier en nu! Tijd voor de werking van je dagboek.

Aan het eind van elke dag neem je een moment voor jezelf. Met je dagboek paraat haal je gedurende maximaal 3 minuten een paar keer diep en rustig adem vanuit je buik. Je ademt in door de neus en uit door de mond. Het uitademen doe je enigszins zuchtend en langer dan je gewend bent. Let erop dat niet je borst uitzet als je door je neus inademt maar je buik! Even focussen en dan heb je het. Je voelt je nu al wat kalmer als het goed is. Sluit je ogen. Neem nu opnieuw je dag door en herken tijdens je stress van alle dag de momenten die toch even een moment van rust vormden. Wellicht stond je in gedachten verzonken bij de kassa van albert heijn waar het kassameisje je ineens echt aan bleek te kijken, ze lachte vriendelijk en oprecht en haar ogen zeiden: het is goed zo! Misschien heeft een vriend of zakenrelatie je vandaag opgebiecht het met iets in dit bestaan erg moeilijk te hebben. Hij of zij verlichtte op dat moment de last op de vermoeide schouders en vond even rust bij uitgerekend jou. Zelf zoek je rust, maar blijkbaar ben je het al voor een ander. Wat zegt dit je?

Misschien kwam je moe en teleurgesteld thuis uit je werk waar de ogen van je kids begonnen te twinkelen van blijdschap dat je er weer was. Want voor hen, net zo min als voor het kassameisje, ben je geen probleem maar ben je iemand die er toe doet en die belangrijk is om te zien.

Zo schrijf je per dag in je boekje alles op waar je die dag dankbaar voor was.

Dit doet nu twee dingen: het laat je in een periode waarin de dingen nog lang niet zo gaan als je wenst of verdient, toch focussen op die ervaringen gedurende je dag die wel mooi en de moeite waard waren, hoe klein ze ook lijken. Tevens heb je zo in een moeilijke tijd een veel positiever beeld van een moment (een dag), en daarmee in gedachten voedt je vervolgens je brein tijdens de nacht. Hiermee stimuleer je een veel positiever deel van je brein dan je doorgaans gewend bent. And you know what they say: dat wat je voedt, groeit!

Je creëert zo een hele constructieve en positieve manier van denken over jezelf en je leven juist in een fase dat je uiterlijke leven ver af lijkt te staan van wat je nodig hebt, wenst of voelt.

Focus je dus op wat er al is, niet door een roze bril op je neus te zetten, maar door met een open accepterende mind naar je dag te kijken. En als je daarin chagrijnigheid en venijn tegenkomt, temidst van die kleine mooie momenten, probeer daarin dan je eigen weerstand tegen de huidige realiteit te herkennen. Is dat niet wat deze venijnige mensen ook zo dwars zit? Zij zijn gewoon ook nog niet waar ze zo graag willen zijn en zij hebben hun geloof op weg er naartoe waarschijnlijk, net als jij zo vaak, even opgegeven. Herinner ze daar desnoods aan, geef ze de tip van het dagboek of lach ze bemoedigend toe in plaats van mee te gaan in hun weerstand. Zo creëer je voor jezelf een leger van mensen dat op haar beurt jou ooit weer kan wijzen op het belang je blessings te blijven (h)erkennen.