Verslavingen omkeren: ‘zelfherprogrammatie’ van je brein

Verslavingen omkeren: ‘zelfherprogrammatie’ van je brein

HSP-ers zijn doorgaans vatbaarder voor verslavingen. Allerlei soorten verslaving, zelfs staren naar een lichtscherm en de beloningen tijdens het gamen produceren het gelukshormoon, waardoor je steeds meer wil gamen. Maar bij mensen die al verslaafden in de bloedlijn hebben, sluimert al een ‘verslavingsgen’ dat ze beter niet wakker maken, want het vormt een enorme trigger tot gebruik (alcohol, drugs..).

Vatbaarheid voor verslaving

Je bent dus niet voorbestemd om verslaafd te raken zoals sommigen zeggen, want je hebt hierin echt een keuze als je bewustzijn niet door anderen wordt bestuurd. Maar je moet wel oplettender zijn dan anderen want je maakt het gen wakker!

In feite kan iedereen verslaafd raken aan stimulerende middelen en het gebeurt ook sneller dan verwacht. Via injecties gaat het natuurlijk supersnel. De ene drug werkt zus en de andere zo. Hoe hoger het alcoholgebruik, hoe lager de serotoninespiegel in het zenuwstelsel. Dus de drang wordt groot.

Weet je, wanneer je blowt terwijl je geen aarding hebt, en je ook niet goed in je vel voelt, dan kan je als gevoelig persoon snel en zonder enige zelfcontrole uit je lichaam treden en daardoor ook weer entiteiten naar het nu uitnodigen die je nog lager laten vibreren, waardoor je je naderhand nog slechter voelt. Het zijn allemaal vicieuze cirkels of neerwaartse spiralen waarin je volledig verstrikt kan geraken.

De vicieuze cirkel

Sommige depressieve mensen gebruiken dus drugs (waaronder ook medicijnen) als zelfmedicering, om zich gelukkiger te voelen en onderliggende problemen te maskeren. Maar ze beschadigen hiermee hersengebieden. Daarna nemen ze drugs om de effecten van die beschadiging weer weg te werken en zo beland je in de vicieuze cirkel.

Weet wel, drugs dienen dan aanvankelijk als emotieregulator, om lastige periodes te overbruggen en situaties te overleven. Daaronder schuilen echter vaker dan volmondig wordt toegegeven, psycho-emotionele problemen. Maar je kan om die reden evengoed gaan sporten, zingen, acteren, kwissen… Zo maak je gelukshormonen aan op  op een natuurlijke manier.

Afkickverschijnselen

Maar evengoed kan je door daarmee plots te stoppen, te kampen krijgen met afkickverschijnselen zoals rusteloosheid, een bepaalde drang naar. Podiumkunstenaars krijgen daarbovenop nog aandacht (of energie toegestuurd) van de toeschouwers. Zo kunnen ze langer doorgaan dan normaal. Ook dit kan op den duur verslavend worden. Geen nood, alles zoekt bij afwezigheid van, weer naar balans en herstel. De hersenen kunnen zich wel weer aanpassen.

Belangrijk bij ‘allerlei’ verslavingen die als hinderlijk worden ervaren door jezelf en je omgeving, is niet alleen oog te hebben voor de verslaving an sich, maar ook voor de onderliggende problematieken die nog verwerking nodig hebben. Is het verwerkt of Verslavingen omkeren zelfherprogrammatie van je brein 2opgelost, dan is de verslaafde al maar half geneigd zijn verslaving te willen bestendigen. Maar er zijn helaas nog enkele te nemen hindernissen die wat roet in het eten kunnen gooien wanneer men ZELF gemotiveerd is geraakt om af te kicken.

De valkuilen zien

Wanneer verslaafden willen afkicken voelen ze zich namelijk vaak leeg, afgestompt, lusteloos, gevoelloos en weinig creatief. De omgeving wordt als (te) saai bevonden. Ze hebben hun hersenen teveel gestimuleerd waardoor die zich hebben aangepast en zelf dus minder dopamine produceren dan normaal. Juist de ervaring van de leegte (hun eigen gevoelsniveau en non-activiteit creëren die leegte zelf!) doet hen weer naar drugs grijpen.

Dus die fase moet de verslaafde weten te overbruggen, zodat zijn hersenen ‘vanzelf’ weer wat meer het ‘natuurlijk’ gelukshormoon zullen aanmaken in een redelijke dosis. Hersenen werken aanpassend, dus herstel is mogelijk. Maar net omdat ze zelfregulerend werken, zullen ze je in de eerste fase doen ‘hunkeren naar’. Ze willen de ‘stimulatiestaat’ namelijk ook handhaven, maar omdat hersenen van nature ook enige weerstand ontwikkelen tegen een constante overspoeling met dopamine, heb je steeds meer van je drugs nodig om je gestimuleerd te voelen. En zo word je verslaafd.

Bij jongeren tot de twintig zijn de voorhoofdskwabben nog niet volledig ontwikkeld en  daar vind je dan ook de eerste effecten van drugsgebruik. Het heeft dus ook invloed op hun cognitief vermogen.

Medicijnengebruik

Bij medicijnengebruik is het onzinnig bepaalde medicijnen te gebruiken indien de negatieve bijwerkingen groter zijn dan de beoogde werking. De uitwerking van chemische middelen is vaak moeilijk te voorspellen en heel erg persoonsgebonden. Er is een Belgische neurowetenschapster die toegaf dat ze zelf al heel depressief was geweest, maar zich nooit overgaf aan anti-depressiva omdat ze er erg bang van was, juist door de onvoorspelbaarheid van de reacties/gevolgen zoals ze die had kunnen waarnemen bij haar testpubliek.

Bij drugs zijn de eerste effecten altijd positief voor je welbevinden, maar de negatieve bijwerkingen bij langdurig gebruik zijn onvermijdelijk. Er is namelijk altijd schade! Bij sommige drugs ben je al verslaafd na enkele keren en de gevoeligheid verschilt ook van persoon tot persoon. Verlaat je dus niet op gemanipuleerde statistieken. Ik weet intuïtief van mijzelf dat ik heel verslavingsgevoelig ben en zal mij dus tot niets laten verleiden, tenzij chocolade met nootjes…

De neurowetenschap experimenteert naarstig verder

Verslavingen wil men tegenwoordig omkeren door de alfastaat electro-magnetisch te beïnvloeden met een transcranial magnetic stimulator (T.M.S.), omdat verslavingen vooral die staat negatief schijnen te beïnvloeden, waardoor verslaafden nog maar moeilijk vanzelf nog in deze natuurlijke rusttoestand geraken. Als ze zonder drugs zijn, dan gedragen ze zich vaak angstig en opgefokt.

Ze hebben dus drugs nodig om tot de ruststaat te kunnen overgaan. De prefrontale cortex raakt daardoor verzwakt en, we zeiden het reeds: bij jongeren is die nog niet eens volgroeid! Men wil die versterken. Soms slaan de alfagolven ook extreem uit en op die momenten voelt de verslaafde zich angstig of depressief.

De hersenfunctie reguleren

Aangezien iedereen blijkbaar een unieke hersenhandtekening heeft, wil men die unieke alfafrequentie zoeken en vinden, en dan de waarneembare alfapieken gericht beïnvloeden. Concreet wil men met het toedienen van magnetische pulsen alles weer in een normaal en evenwichtig ritme duwen om de hersenfuncties te reguleren. Zo zou de verslaving ook verdwijnen.

De eerste resultaten op een testgroep zijn alvast bemoedigend. Het apparaat zou ook interessant zijn voor mensen die tijdens het harde werken even willen uitrusten, maar hierin maar moeilijk slagen door de adrenaline die ze hebben aangemaakt in deze stresstoestand en die genadeloos blijft doorgieren.

Verslavingen omkeren is dus mogelijk

Al dan niet met hulpmiddelen, maar je moet het zelf wel willen. Met een bewust geplaatste en welgemeende intentie, start de ‘zelfherprogrammatie van je brein. Ja, iedereen programmeert in grote mate zichzelf, los van DNA en de omgevingsprogrammatie.

Zelfs studeren is een soort programmeren. Taalconnotaties programmeren je. Indien de intentie extern wordt opgelegd heeft het zo goed als geen kans op slagen. Met andere woorden, eerst moet je je bewust zijn van een probleem (beta-niveau) en dan moet je met je wilskracht handelen naar je mooie intentie in het hier en nu. Hulp is dan zeker welkom, anders wellicht niet.

Onze vijf (gekende) hersenstaten

In 1924 ontdekte Hans Berger het EEG-apparaat waardoor het mogelijk werd om onze hersengolven te meten. We onderscheiden vijf soorten in dit spectrum:

Beta-staat

De Beta-staat is de werkstaat. Daarin ben je gericht op de buitenwereld en daarin neem je rationele beslissingen, redeneer en discussieer je. Het is de meest krachtige hersenstaat. Die staat kan je niet volhouden, dus tussendoor wat rust nemen is gezond en zelfs noodzakelijk. Bij het in rust gaan ga je dus naar een andere hersenstaat. Bijvoorbeeld naar de alfa-staat waarin je dagdroomt, visualiseert of lichtjes in trance bent…

Theta-golven

De Theta-golven remmen je hersengolven af totdat je bijna in slaap valt. We zijn in deze staat totaal ontspannen. Het is de staat tussen waken en slapen.

We zijn fysiek totaal ontspannen in de delta-staat en ‘gans weg’. De Delta-staat is ook waarin we herstellen omdat in die staat het menselijk groeihormoon wordt aangemaakt. Slapen heelt, verwerkt emoties en doet groeien!

Gamma-staat

In de Gamma-staat staan we het meest in connectie met verborgen kennis, heldere inzichten en waarnemingen, met ons hogere bewustzijn.

Alfa-hersengolven

Alfa-hersengolven trillen 8 tot 12 (Hz) keer per seconde. Deze golven ontstaan wanneer je in een ontspannen toestand bent maar toch nog in een volledig bewuste staat van de hersenen verkeert. Er vindt een versneld leren plaats door de totale afwezigheid van stress. De concentratie is daardoor optimaal. Dus gaan wandelen voor/tijdens het studeren helpt! Alfagolven zijn ook aanwezig tijdens het dagdromen, fantaseren en visualiseren.

De helende alfa-meditatie

Door een Alfa-meditatie krijgen wij toegang tot een veld dat net onder ons bewuste kennisgebied ligt. De alfa-gebieden in onze hersenen stimuleren een lichte meditatieve staat die onbewuste inzichten kan oproepen en deze kan overbrengen naar het bewuste niveau. Door de aanmaak van nieuwe neurale connecties kunnen de hersenen onbenutte gebieden ontsluiten want wij als mens ontsluiten slechts een klein deel van ons onmetelijke potentieel!

Het actieve potentieel van ons menselijk functioneren wordt dan sterk verruimd. Op elk gebied zullen zich verbeteringen aandienen. Ons cognitief en creatief vermogen wordt aangescherpt, ons gevoelsleven wordt intenser, onze inzichten en spirituele ervaringen verdiepen zich.

Het onderbewuste bevat oneindig veel meer informatie dan je Beta-staat. Dan is het helemaal niet verwonderlijk dat je graag toegang hebt tot dit enorm onaangeroerd potentieel want je kan er informatie uploaden die je dient, die je juister stuurt in het leven.

Het bereik van de Alfa-golven is ongeveer 8 Hz. tot 14 Hz. Dat wil zeggen dat ze 8 tot 14 keer trillen per seconde. In een ontspannen staat produceren onze hersenen golven met een lagere frequentie dan de Beta-golven. Die Alfa-staat wordt als prettig ervaren. We zijn tegelijkertijd alert en ontspannen.

 

 

Diepere staten van bewustzijn

De Alfa-staat is ook de poort naar de diepere staten van bewustzijn. (Daar reis je beter niet naartoe indien je niet in balans en niet geaard bent, want dan kun je parasitaire entiteiten meebrengen naar het hier en nu).

Door de diepe ontspannenheid van de Alfa-staat kunnen we optimaal gebruik maken van onze twee hersenhelften, maar ook geconcentreerd met één ding bezig zijn. Binnen het Alfa-bereik vinden we ook de Schumann Resonantie of de frequentie van het electro-magnetisch veld van ‘onze bezielde’ aarde. Daardoor kan je met haar resoneren, op haar  inpluggen en met het aardebewustzijn versmelten.

Hoewel ik zelf niet aan yoga doe of met meditatie bezig ben, tref ik die alfa-staat volgens mij ook aan als ik op mijn eigen krachtplekje ga zitten of ga wandelen en mij overgeef aan een staat van verwondering. Verwondering omtrent de schoonheid van de natuur. Ik meen te weten dat dit niet voor iedereen zo is, omdat wandelen ook vaak wordt gekoppeld aan snelheid of een sportieve prestatie. Dan zit je volgens mij nog in de Beta-staat.

Het hoogsensitive kind

Volgens de leerkrachten tijdens mijn schoolloopbaan was ik heel goed in fantaseren en dagdromen. Escapisme ten top! Tot hun grote ergernis en tot mijn grote genot. Ik vond als hoogsensitief kind de dagelijkse realiteit iets te lelijk en in deze staat vond ik weer de rust die ik nodig had.

Veel hoogsensitieve en autistische kinderen sluiten de bewuste staat noodgedwongen even af, om de vele klasprikkels te kunnen verwerken, want anders worden ze ‘hyper’ of heel onrustig en onhandelbaar.

Heb je zelf hoogsensitieve kinderen, dan kan je dit wel even duidelijk maken aan de leerkrachten. Dan storen ze zich minder aan het niet opletten. Het is immers bij velen eerder een noodzaak dan een blijk van desinteresse of afwijzing van de leerkracht.

Bron: nieuwetijdskinderen.nl